Interessante nieuwtjes over de EU. Vorige week een bericht over elektrische auto’s en de aarzeling van de EU om daar stevig op in te zetten. En vandaag lees ik dat de EU haar defensie gaat bundelen. Dat bericht over de elektrische auto’s deed een kwartje vallen: ineens zag ik waarom wij, Europeanen, zo weinig enthousiast zijn over de EU: wat we missen.

De huidige EU kenmerkt zich in het openbaar ternauwernood door vrouwen en mannen die visie hebben. Mensen die zich roeren, die een Europa schetsen dat wij kunnen zijn, waar we onze krachten bundelen, gebruik maken van kennis, kunde en omstandigheden zodanig dat heel Europa er profijt van heeft.

Mensen die het aandurven om gevestigde gewoontes te kritiseren en voor te stellen dat we diensten en producten anders verdelen, op een manier die goed is voor mens, dier en omgeving.
Mensen die het aandurven om voorop te lopen en die hardop lobbyen voor treinvervoer door heel Europa, voor elektrische auto’s, voor…verregaande samenwerking.
En dat alles natuurlijk niet vanuit het perspectief dat we morgen direct alles op zijn kop zetten maar stel je nou eens voor dat we zouden besluiten dat intensieve veeteelt naar landen gaat waar het klimaat voldoende mogelijkheden biedt, waar de ruimte is voor de dieren en hun mest. Dat daar een streef datum aan komt te hangen, zeg: 2025 moet het geregeld zijn. Daarna is veeteelt in Nederland meer een kwestie van enkele huisdieren houden, voor de gezelligheid. Tuurlijk komt daar gemor van. Maar ja, dat weten we ondertussen wel: verandering gaat altijd met gemor gepaard. Hoort erbij.
Visie trekt zich daar niets van aan.