Samenwerken wordt onderschat.

Waar ik ook maar gewerkt heb, zie ik dat het aan de mensen zelf wordt overgelaten of het ze lukt om goed samen te werken. Dat lukt niet overal, vandaar mijn stellingname.  En de impact van  minder goede samenwerking kan een kostbare kwestie zijn: verhoogd ziekteverzuim, mindere prestaties en ontevreden afnemers.

Samenwerken aan de medewerkers overlaten. Natuurlijk hebben sommige teams de mazzel dat ze een hele goede leidinggevende hebben. Iemand die in staat is te verbinden, de gemeenschappelijke focus levendig en helder te houden en die haar mensen leert om respectvol met elkaar om te gaan.  Er zijn echter meer teams die dat ontberen, waar de gehaaidere collegae de baas spelen; de macht naar zich toe trekken en een wij-zij creëren.  De gevolgen die dat heeft zal de meeste managers nagenoeg bekend zijn: bijvoorbeeld gedoe over vakanties en vrije dagen; besluiten die niet nageleefd worden of eindeloos ter discussie gesteld. En wat te denken van uw klanten of afnemers? Die staan niet zo centraal als in uw missie staat…

We leven voortdurend samen, waarom kunnen we niet effectief en efficiënt samenwerken?

Een paar redenen:

  • Collegae vinden het moeilijk om zich duidelijk uit te spreken tegen de directe collegae ewanneer hen iets dwars zit. Beschroomd want voor je het weet wordt er defensief of agressief op je gereageerd.
  • Bij de koffiecorner even je hart luchten over die ander, is zoveel gemakkelijker! (En leidt tot kortdurende opluchting)
  • Wie heeft er geleerd om positief ‘ruzie’ te maken? Op een constructieve manier onenigheid hebben met elkaar. Het oneens zijn wordt te vaak een wedstrijd wie er ‘gelijk’ heeft in plaats van een gesprek waarin men op zoek gaat naar antwoorden buiten het bekende terrein.
  • Werkelijk te luisteren naar elkaar is een hele klus, vooral wanneer iemand denkt of zelfs zeker weet dat ze het niet eens zullen zijn met de spreker. Door elkaar heen blijven praten, vanuit de veronderstelling dat de aanhouder wint?

Voor je het weet is een gesprek een soort verbale rugby wedstrijd geworden, waarbij een aantal spelers zich actief in de strijd werpen en anderen hun tijd uitzitten. Aan ieder overleg komt immers een einde.
Zonde! Zonde van de energie van de betrokkenen, zonde van de expertise die er ongetwijfeld in het team leeft en zonde van het product dat niet tot bloei komt.

Kunnen we effectiever en prettiger leren samenwerken?
Jazeker. Bouwen met de teamleden aan een veiliger klimaat. We leren mensen wat helpt om elkaar te laten uitspreken en naar elkaar luisteren. We leren mensen hoe ze dat zelf kunnen doen. We leren ze de waarde van onenigheid ontdekken, om te ervaren dat daar waar het schuurt, er iets nieuws wil ontstaan en hoe dat uit te nodigen. Dat je te allen tijde op respectvolle wijze uiting kunt geven aan je eigen ervaringen en gevoelens en toch vertelt dat je bepaalde gedragingen niet waardeert. Dat je met elkaar gesprek voert om te ontdekken welk besluit het meeste draagvlak heeft. En wanneer he het daar niet mee eens bent, wat er nodig is om je daar toch bij aan te sluiten,  niet alleen bij wijze van lippendienst maar actief.
Omdat het zoveel fijner werkt wanneer je je samen weet!